متعاقب نشست چند حزب کومله و دمکرات در کوی سنجق و اعتراض آنها به وضعیت موجود و بی احترامی هایی که مدعی شدند اقلیم کردستان در حق آنها روا داشته، منشعبین حزب دمکرات کردستان تصمیم به اعزام تیم های تشکیلاتی به داخل کشور گرفتند.

بر این اساس از مورخه 20 شهریور ماه اعزام این تیم ها آغاز شد. تیم هایی که پس از تجربه تلخ سالهای گذشته و اتفاقاتی که برای افرادی چون کمال شریفی و بهروز رضانژاد و

متعاقب نشست چند حزب کومله و دمکرات در کوی سنجق و اعتراض آنها به وضعیت موجود و بی احترامی هایی که مدعی شدند اقلیم کردستان در حق آنها روا داشته، منشعبین حزب دمکرات کردستان تصمیم به اعزام تیم های تشکیلاتی به داخل کشور گرفتند.

بر این اساس از مورخه 20 شهریور ماه اعزام این تیم ها آغاز شد. تیم هایی که پس از تجربه تلخ سالهای گذشته و اتفاقاتی که برای افرادی چون کمال شریفی و بهروز رضانژاد و یا شیخ غریب حسنی افتاد این بار کمی دل و جرأت به خرج داده و عزمشان را بر اعزام به داخل کشور جزم کردند.

افرادی چون صوفی احمد، خدربگ و رسول لیلانه ای که پای ثابت این تیم ها بودند و افرادی چون کورش نصرتی، صادقی، صالحی و... کمتر به منطقه آمده بودند!

به هر حال در پنجشنبه و جمعه هفته گذشته دو تیم از افراد اعزامی در اطراف مریوان و سردشت به محض ورود در نقطه صفر مرزی به پست نیروهای مرزبانی ارتش خورده و پس از درگیری فرار میکنند. در تیم سردشت رسول لیلانه ای زخمی می شود و او را به بیمارستان منتقل می کنند.

تیم مریوان یا بهتر بگوییم تیم کورش نصرتی در جریان این درگیری آن قدر دست و پاچه می شوند که همدیگر را گم کرده و برخی از آنها با مینی بوس و انفرادی پس از یک روز به کوی سنجق و قلعه حزب بازمی گردند.

این مدافعان کردستان (به قول سایت کوردستان و کورد) با چنان شتابی فرار کردند که برخی از وسایل خود از جمله کوله پشتی ها را به جای گذاشتند.

بر خلاف آنچه که حزب از آن شهادت نیروهای سپاهی ایران نام می برد اظهارات جانشین فرمانده مرزی غرب کشور در این خصوص طی مصاحبه با خبرنگار دیار و نادیار جالب است:

دیار و نادیار: آیا در جریان این درگیری ها فردی از دو طرف حزب دمکرات و جمهوری اسلامی آسیبی دیده و یا تلفاتی داشته اید چون شنیده شده گویا سپاه تلفاتی داده است؟

جانشین مرزبانی: به هیچ وجه صحت ندارد. اصلاً بحث درگیری به آن شکل که تبلیغ شده مطرح نبوده است. چند سرباز مرزی ما هنگام دیدبانی با توجه به حساسیت هایی که در منطقه داشتیم متوجه نیروهای حزب می شوند و از فاصله 500 متری آن هم در شب ابتدا به آنها فرمان ایست می دهند و با توجه به عدم التفات آنها به پیغام اخطار مرزبانان سپس نه به قصد کشتن و درگیری بلکه به منظور دور ساختن آنها شروع به تیر اندازی می کنند تا آنهایی که به صورت غیرقانونی به حریم ایران وارد شده اند خارج گردند. اصلاً درگیری درکار نبوده. سپاه اصلاً مشارکت نداشته است.

دیار و نادیار: اینکه سایت های حزب تبلیغ می کنند افرادی را از شما به شهادت رسانده اند و حتی اسم برده اند افرادی غیر بومی (بابایی و...) صحت دارد؟

جانشین مرزبانی: مجدد تأکید می کنم به هیچ وجه! اصلاً درگیری درکار نبوده ما از فاصله چند صد متری به افراد مشکوک شلیک کردیم آن هم نه به قصد کشتن آنها بلکه با هدف دور سازی و بیشتر تیر هوایی بوده است. آنها نیز عکس العمل داشتند و با چند شلیک کور فرار کردند. از آنها نیز کسی کشته نشده است. فقط گویا فردی به اسم رسول لیلانه ای در سردشت زخمی شده است. آن هم سربازان ما به او شلیک نکرده اند و گویا در این درگیری به اشتباه تیرهای کمانه ای خودشان به او اصابت کرده است. از ما هم همینطور مگر غیربومی وجود خارجی ندارد؟ مگر خانواده ندارد؟ بالاخره باید یک نامی نشانی و... داشته باشد. مطمئن باشید اگر اتفاقی افتاده بود حداقل اطرافیان و خانواده این افراد که خبرساز می شدند. اینها دروغ پردازی است.اگر هم شما نامی واقعی از اینها یافتید من یک اسلحه به شما و هر کس دیگر که این دروغ ها را اثبات کند جایزه می دهم.

دیار و نادیار: اینکه حزب مدعی شده مدافعین حریم کردستان کمین شما را شکستند و خساراتی به شما وارد آوردند صحت دارد؟

جانشین مرزبانی (با خنده): کمین ما؟ کدام کمین؟ برای که؟ آن ها در آن شب بخصوص در درگیری اطراف مریوان آن طور که دوربین های دید در شب ما فیلم برداری و ضبط کرده چنان دست پاچه شده و فرار می کردند که گویی در مسابقات دو 100 متر شرکت کرده اند. حتی به همدیگر کمک هم نکردند و همدیگر را گم کردند. سه نفر از آنها برای آنکه بتوانند راحت تر و با سرعت بیشتر فرار کنند کوله پشتی ها و وسایل خود را نیز به زمین انداختند. می توانید فیلم ها را مشاهده و از کوله پشتی ها و وسایل آنها عکس بگیرید. چند سیگاری (آن هم از نوع رویال) می خواستند کمین و مرز ما را بشکنند؟ هر چند تجهیزات و تیربار پیشرفته نیز همراه داشتند. اما ما با همکاران وقتی فیلم دید در شب فرار آنها را می بینیم از این همه سرعت تعجب می کنیم و جالب آنکه هر کدام به یک سمت می رفتند. چند روز پیش یکی از آنها در مرزهای آذربایجان غربی سر مرز از ترس سکته میکند (قادری) و او را به بیمارستان منتقل می کنند. اینها می خواستند کمین ما را بشکنند با چند پاکت سیگار؟ خوب شد به جنگ با داعش نرفتند و الا کلی تلفات می دادند. در واقع حکومت اقلیم کردستان به آنها لطف کرده است.

دیار و نادیار همچنین طی تماس های یک هفته ای و مکرر با 113موفق شد به یک مقام آگاه امنیتی در غرب کشور دسترسی پیدا کند و سوالاتی را در این خصوص از نامبرده داشته باشد:

دیار و نادیار: با تشکر از وقتی که به ما دادید. آیا اعزام تیم های تشکیلاتی حزب دمکرات کردستان به منطقه داخل کشور صحت دارد یا اینکه افرادی خودسر و باصطلاح مدافعین حریم کردستان بوده اند؟

مقام امنیتی: نه اتفاقاً یک حرکت تشکیلاتی حزبی بوده است. دسته بندی تشکیلاتی مشخص داشته، هویت انها برای ما روشن است و به دستور حزب نیز به داخل اعزام شده اند.

دیار و نادیار: با توجه به مرام حدک بعید به نظر می رسد چنین اقدامی کرده باشد. آنها بیشتر بر فعالیت های مدنی تأکید دارند. بویژه شخصیت خالد عزیزی با این اقدامات جور در نمی آید. اگر کومله طیف کهنه پوشی سابق و یا دمکرات جناح هجری بود، پذیرش آن معقولانه تر بود؟!

مقام امنیتی: نه اتفاقاً سال گذشته نیز اعزام های محدودی به مرزهای شمال غربی داشتند. خوب به هرحال الان شرایط خاص خود را دارد. آنها از شرایط عراق و برخوردهای اقلیم کردستان سرخورده شده اند. فشارهای کمپ نشینی و... معادلات را طور دیگری رغم می زند. ضمن آنکه معتقدیم خالد در این موضوع فریب خورده است. از یکسو فریب همپیمانانش در میان احزاب کُردی و از سوی دیگر فریب طیف های داخل حزب خودش. افرادی همچون مصطفی مولودی، سید ابراهیم، کارو و... توانسته اند خواسته های خودشان را به خالد دیکته کنند. البته از وی بعید بود. اما به هر حال او نیز پیش خودش تصور می کند با این اقدامات هم افکار عمومی را از مشکلات داخلی به بحث اعزام ها معطوف می دارد و از سوی دیگر برای رقبایی همچون طیف ملاعبداله حسن زاده خط و نشان می کشد. غافل از آنکه بازنده اصلی شخص خودش خواهد بود. البته امیدواریم به جای این ریسک های غیر عقلایی به عقلانیت بازگردد. با این کارها نمی تواند به اتحادیه میهنی یا اقلیم کردستان فشار وارد آورد.

دیار و نادیار: اعزام تیم های تشکیلاتی با چه منظور بوده؟ آیا قصد حرکت های نظامی داشته اند یا نه؟ آیا شما از این موضوع خبر داشتید؟ آیا همگی خارج شدند و شما نتوانستید برخوردی با آنها داشته باشید؟

مقام امنیتی: هویت اغلب آنها برای ما روشن است. تیم های شمالی اغلب افرادی بودند که قبلاً نیز می آمدند. تیم های کردستان و سنندج دو سه نفر افراد جدید به چشم می خورد. هر چند سلاح پیشرفته همراه داشته اند اما توان کار نظامی نداشته و بیشتر با مقاصد تشکیلاتی و به قول خودشان مانور و قدرت نمایی تبلیغاتی سعی در ورود داشتند. کار خاصی نیز نکردند. هر چند ما آنها را کاملاً تحت نظر داشتیم.

دیار و نادیار: اگر مدعی هستید آنها را تحت نظر داشتید چرا اقدامی نکردید؟

مقام امنیتی: به هر حال آنها نیز فرزندان این مرز و بوم بوده ولی فریب خورده هستند. قصد درگیری تا آنجایی که ممکن است نداریم. هر چند اشراف داریم و محض اطلاع شما همین الان که با شما صحبت می کنم هنوز عده ای از آنها با هویت های کاملاً مشخص داخل هستند.

دیار و نادیار: مگر پس از برخورد آنها با هنگ مرزی تیم های آنها خارج و متواری نشدند؟

مقام امنیتی: نه آن مورد فقط دو تیم بود. مابقی از معابر دیگر وارد شدند. ضمن آنکه چند روز پس از این واقعه مجدداً تیم های جدید نیز وارد شدند.

دیار و نادیار: در منطقه آذربایجان غربی؟

مقام امنیتی: نه هم در شمال غرب و هم از مرزهای کردستان.

دیار و نادیار: یعنی قصد هیچ برخوردی با آنها ندارید؟

مقام امنیتی: فعلاً با آنها مماشات می کنیم. اما صبر نظام نیز حدو اندازه دارد. اگر بخواهد این روند ادامه داشته باشد و یا برخورد نادرستی از افرادی که داخل هستند صورت پذیرد، آن گاه متأسفانه وارد فاز ناخوشایندی خواهیم شد و برخورد نظامی و غافلگیرانه و نه به مانند متواری سازی و فراری دادن آنها در سر مرز، در دستور کار قرار می گیرد. این برای ما نیز خوشایند نیست. جمهوری اسلامی الان در جایگاهی نیست که بخواهد برای چند حزب کمپ نشین هزینه بدهد. آنها باید در نهایت به فعالیت های سیاسی و حزبی خودشان بپردازند و اهداف خودشان را پیگیری کنند. آنها باید برای خود هدف و دورنما ترسیم کنند. مذاکره کنند کنار بیایند. در داخل فعالیت داشته باشند و... جمهوری اسلامی الان این ظرفیت را دارد. نیازی به اقدامات اینچنینی، ورود دزدکی و تبلیغ آن برای هواداران و افکار عمومی نیست. ما هم ناراحت می شویم وقتی یک پیشمرگه یا کادر حزبی با هزاران استرس از مرز وارد کشور می شود تا خارج گردد. این روند درستی نیست. توصیه ما به گروه اجتناب از این شگردهای قدیمی و نا کارآمد است. مگر آن زمان که ملاعبداله یا حسن رستگار آن هم در زمان اوج فعالیت های حزبی و آن وضعیت ناامنی غرب کشور تیم میفرستادند، چه نتیجه ای گرفتند که حالا خالد میخواهد با چند نیروی از کار افتاده بگیرد؟ چند سال پیش که در درگیری ها برخی اعضای آنها کشته شدند و خانواده ها یشان در عراق چقدر به سختی و ناراحتی افتادند برای ما نیز ناگوار بود. نباید بگذاریم کار به تنگنا بکشد. در شرایط فعلی نیازی به این هزینه ها نیست. اما حزب نیز باید مراعات کند که وارد فاز ناخوشایند برخورد جدی با آنها نشویم.

دیار و نادیار: ترکیب تیم ها برای شما مشخص است؟

مقام امنیتی : کاملاً اما قصد آشکار سازی آنها را نداریم. حتی رسانه ای کردن آن نیز لزومی ندارد. تیم ها منطقه ای تقسیم شده اند و سعی شده از هر منطقه افراد آگاه به آن منطقه و اهل آن منطقه اعزام گردند.

دیار و نادیار: اتحادیه میهنی از این اعزام ها باخبر است؟

مقام امنیتی: اتحادیه نه! اما هستند افرادی که در جریان این اعزام ها هستند  وخالد عزیزی با آنها هماهنگ کرده است. به هر حال پیش از هر اقدامی باید هشدار و اخطار به طرف مقابل داده شود.

دیار و نادیار با تشکر

امیدواریم طی این دو مصاحبه آگاهی نسبی در خوانندگان محترم از روند اعزام تیم های حزب بدست آمده باشد. در پست بعدی قصد داریم در صورت مساعدت و هماهنگی مرزبانی عکس ها و تصاویری از کوله پشتی های به جا مانده از افراد حزبی، منتشر کنیم.